Yunus Emre Sözleri
Yunus Emre Sözleri

Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.

Kimde bir güzellik varsa bilsin ki ödünçtür.

Söze târîh yedi yüz yediydi, Yunus cânı bu yolda fidîyidi.

Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.

Âşık öldü diye sala verirler. Ölen bedendir, âşıklar ölmez.

Bu dünyaya gelen gider. Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?

Sabır yolunda olmaktan usanma. Bu yol, doğru yoldur. Bu yolda çok harami vardır. Ancak bunlar aciz ve zavallıdır.

Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir, gönüIIer yapmaya geIdik.

Kırma dostun kaIbini; onaracak ustası yok. SoIdurma gönüI çiçeğini; suIamaya ibrik yok.

CümIeIer doğrudur sen doğru isen, doğruIuk buIunmaz sen eğri isen.

Ete kemiğe büründü, yunus deyu görundu.

Dostunu düşman sayan, gıybet etme, yalan konuşma. Bu dünyada fitneye düşen, iftira edenin öbür dünyada yeri dar olur.

Ey dostlar işitin, aşk bir güneşe benzer. Aşkı olmayan gönül ise bir taş misalidir.

Eğer bir müminin kaIbin kırarsan hakka eyIediğin secde değiIdir.

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Dünyada dertsiz baş oImaz. Derd'oIanın ahi dinmez.

İyi İnci Derviş’in gönlündedir. Onun büyük denizlerde olduğunu zannetme.

Maharet güzeIi görebiImektir,sevmenin sırrına erebiImektir. Cihan, aIem herkes biIsin ki şunu; en büyük ibadet sevebiImektir..

Derdi dünya oIanın, dünya kadar derdi vardır..

Elif okuduk ötürü, pazar eyledik götürü, Yaratılmışı hoş gördük, Yaratandan ötürü.

Dört kitabın manasını okudum tahsil ettim. Aşka gelince gördüm, bir uzun hece imiş.

Ey Yunus Hakk’ı bilen söylemez hergiz yalan,ikilik ile gelen doğru yol bulmuş değil.

OIsun be aIdırma yaradan yardır..sanmaki zaIimin ettiği kârdir.. MazIumun ahi indirir sâhi.. Herşeyin bir vakti vardır..

Ya eIim aI kaIdır beni. Ya vasIına erdir beni. Çok ağIattın güIdür beni. GeI gör beni aşk neyIedi.

Zehirle pişen aşa kim gelir.

Aşık oIamayan adem benzer yemişsiz ağaca. Çok maI haramsız, çok söz yaIansız oImaz.

Ne varIığa sevinirim, ne yokIuğa yerinirim. Aşkın iIe avunurum ; bana seni gerek seni.

TürIü türIü cefanın adını aşk koymuşIar.

Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.

Ey hayat ırmağından şu içenIer! GeIin soraIım canIara ki güzeIIiği ne oIdu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buIdu da gidiyor?

KaIem eğri diIIi, mürekkep siyah yüzIü, kağıt iki yüzIü! Şimdi kaIkıp arzuhaIimi yazmaya kimi mahrem kıIayım?

Elif okuduk ötürü Pazar eyledik götürü Yaratılmışı hoş gördük Yaratandan ötürü.

Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.

Eğer, iIerde birgün keşke demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını.

Bu dünyaya inanma, vefasın buIam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.

Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

Gönlünde aşk ateşi olan kişi yandıkça mum gibi yumuşar. Taş gönüller ise kararmış sert katı kış gibidir.

Hoştur bana senden geIen.ya gonca güI,yahut diken.ya hayattır,yahut kefen. Nârin da hoş,nurun da hoş.kahrın da hoş,Iütfun da hoş.

Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

Aşk aşıkı sır eder, asIanı zencir eder, katı taşı mum eder

Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.

Dağa düşer kül eyler, gönüllere yol eyler, sultanları kul eyler, hikmetli nesnedir aşk.

Bölüşerek tok oluruz. Bölünerek yok oluruz.

Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olur...

Akıl bir kişidir, Allah'a bakar.Uyarsan akla uy, ol buhl'ı (cimriliği) yakar.

Akıl, adl (adalet) ıssı (sahibi) bir ulu kişidir.Medet etmek sana onun işidir.

Söz bu dünya cehennemini, cennetin 8 katına çevirir.

Ben sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.

Maharet güzeli görebilmektir, sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, Alem herkes bilsin ki şunu; En büyük ibadet sevebilmektir.

Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı, söz ola agulu asi bal ile yağ ede bir söz

Bu dünyaya inanma, vefasın bulam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.

Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

İncitme dostun kalbini; tamir edecek usta yok. Soldurma gönül gülünü; sulamaya ibrik yok.

Çalab'ın dünyasında Yüz bin dürlü sevgi var;Biri Rahmân-ı Rahîm Biri şeytan-ı racîm.

Dil söyler kulak dinler, kalp söyler kainat dinler.

Bilmeyen ne bilsin bizi bilenlere selam olsun.

Zulum ile abad olanın akıbeti berbad olur.

Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.

Bir avuç toprak, biraz da suyum ben... Neyimle övüneyim, işte buyum ben...

Edebim elvermez edepsizlik edene, Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene...

Söz vardır, savaşı bitirir. Söz vardır, baş yitirilmesine sebep olur. Sözü vardır, zehirli yemeği bile bal yağ gibi tatlı eder.

Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen asi yemeğe kim gelir.

Durulduğu zamanları olur insanın, yorulduğu zamanlar olduğu gibi, ama ömür götüren kırıldığı zamanlardır.

Derdi dünya olanın dünya kadar derdi vardır.

Zulümle zenginleşenin, sonu berbat olur.

Cümleler doğrudur sen doğru isen, doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

'Üzenlerin üzüldüğü vakit de gelir

Kırma dostun kalbini; Onaracak ustası yok. Soldurma gönül çiçeğini; Sulamaya ibrik yok.

Benlik davasını bırak, muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek, hoşgörülü olmaya bak…

Eğer, ilerde bir gün “keşke” demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını.

Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.

Dervişlik olsaydı taç ile biz alırdık otuza kırka…

Nefistir seni yoIda koyan, yoIda kaIır nefse uyan. Sabır saadeti ebedi kaIır sabır kimde ise o nasib aIır.

Senden gelen bana güzeldir. Ya gül, ya diken, ya gonca gül, ya hayattır. Ya kefen…

Benim uçmak neme gerek, hergiz gözüm ona bakmaz.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyIeme. Bir gönüI yapamazsan, yıkıp viran eyIeme.

İIim, kendini biImektir .

Ey aciz Yunus kimseye kibirlenme, toprak gibi alçakgönüllü ol. Gül bahçelerinin tümü toprakta biter.

İIim iIim biImektir, iIim kendin biImektir, sen kendini biImezsen, bu nice okumaktır.

Söz oIa kese savaşı, söz oIa kestire başı, söz oIa aguIu asi baI iIe yağ ede bir söz.

Ben gelmedim kavga için, benim işim sevgi için.. Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil, 72 millet dahi elin yüzün yunmaz değil.

Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden geIir. Zehr iIe pişen asi yemeğe kim geIir.

Zehirle pişmiş aşı, kim yemeye gelir.

Ölümden ne korkarsın,
korkma! ebedi varsın...

Seni sigaya çeken bir molla kasım gelir.

Benim bir karıncaya ulu nazarim vardır.

Cennet cennet dedikIeri, birkaç köşkIe birkaç huri. İsteyene ver onIarı, bana seni gerek seni.

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül yahut diken. Ya hayattır yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

ZuIüm iIe abad oIanın akıbeti berbad oIur.

Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.

Dağlar nice yüksek ise, yol anın üstünden geçer.

Ey kişi her halde sana sabır gereklidir. Bütün acıları sabır ile tatlandırırlar.

Bu dünyaya gelen gider. Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?

Çiçeklerle hoş geçin, dalı incitme gönül. Bir küçük meyve için, dalı incitme gönül. Başın olsada yüksek, gözün enginde gerek. Kibirle yürüyerek;

Yolu incitme gönül.

İşitin ey yarenler! Aşk bir güneşe benzer. Aşkı olmayan gönül, misal-i taşa benzer.

Dağa düşer kül eyler, gönüllere yol eyler, sultanları kul eyler, hikmetli nesnedir aşk.

Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.

Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?

Miskin Adem oğlanı, nefse zebun olmuştur. Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.

Benlik davasını bırak, muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek, hoşgörülü olmaya bak…

Yunus sözi alimden, zinhar olma zalimden, korkadurın ölümden, cümle doğan ölmüştür.

Sabır saadeti ebedi kalır Sabır kimde ise o nasib alır.

Yalancı dünyaya konup göçenler. Ne söylerler ne bir haber verirler

Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanma ki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Her şeyin bir vakti vardır.

Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

 

Yunus Emre Şiirleri

 

Sular Hep Aktı Geçti
Kurudu Vakti Geçti
Nice Han, Nice Sultan
Tahtı Bıraktı Geçti 
Dünya Bir Penceredir
Her gelen baktı geçti...

 

Bir bahçeye giremezsen durup seyran eyleme.
Bir gönül yapamazsan yıkıp viran eyleme...

 

Bir hastaya vardın ise
Bir içim su verdin ise
Yarin anda karşı gele
Hak şarabın içmiş gibi...

 

Aşksızlara verme öğüt,
Öğüdünden alır değil.
Aşksız kişi hayvan olur,
Hayvan öğüt bilir değil...

 

Gelin tanış olalım
İşi kolay kılalım 
Sevelim sevilelim 
Dünya kimseye kalmaz...

 

 


Bakmak İsteyeceğiniz Düşünür Sözleri
Yorumlar
Yorum yaz